something to ponder on

" The most hurtful kind of lies are the ones delivered by the people you care about the most... it makes you doubt everything you know and makes you wonder why you care so much and worst of all, IT PUTS YOU IN THE POSITION OF DECIDING WHETHER TO TELL THEM YOU KNOW THEY'RE LYING OR ACT LIKE YOU ARE TOO DULL TO EVEN KNOW THE DIFFERENCE...keep this in mind the next time you lie to someone who cares about you, because more often than not, they KNOW and IT HURTS A LOT..."

How TRUE...

What can i say? Hmmm.. i am still trying to absorb the news...one hell of a news enough to break my heart. That's it. Enough said.

For now...

They say ignorance is bliss.

I say i'd rather know the truth than forever be blinded.

BUT...

when the TRUTH finally comes out, you might just wish you never knew...

drama

Ang hirap ng finals ko kanina. Ang dami kong ginawa para dun: natulog nang 3am at gumising ng 6am (3 hrs of sleep), nang-istorbo ng mga kaklase para lang masiguradong mapeperpekto ko yun. Sobrang kinabahan din ako..napagod. Nung hapon na, kahit oras na muna ng pahinga ay ni hindi ako makakain ng mabuti. Wala na akong lakas para magsalita pa o makipag-todong kulitan pa sa mga kaklase ko kahit na ang saya-saya nilang kasama. Naramdaman kong mabigat na ang mga mata ko..mabigat na ang pakiramdam ko. Pero alam kong hindi pa nga tapos ang test ko. Nagpahinga muna ako ng konti. Yung proyektong kailangang matapos nung umaga, natapos naman. Ok naman ang kinalabasan kahit na kinulang sa oras, preparasyon at naging biglaan ang lahat.

Nung malapit na ang huling bahagi ng test sa gabi, naalala kong may hindi pa pala ako nagagawa at kailangang gawin na isa pang proyekto. Humingi ako ng tulong sa iba dahil pakiramdam ko, hindi na kaya ng katawan ko; pero sa huli, ako pa rin pala ang kailangang gumawa. Kaya ginawa ko. Mabuti may ibang tumulong sa akin. Salamat sa inyo. Nung natapos na ang test, kampante akong magaling ang ipinakita ko sa test. Subalit sa kabila ng lahat, naramdaman kong gusto kong umiyak. Umiyak hindi dahil sa sayang nararamdaman dahil tapos na ang lahat…sana nga ganun…pero parang lalong bumigat ang loob ko. Akala ko kapag ginawa ko na ang lahat, magiging maganda ang bunga ng mga pagsisikap ko. Sabi nila, pag binigay mo ang lahat ng kaya mo, lalo na’t umayon sa gusto mo ang mga pangyayari, magiging masaya ka na – fulfilled kumbaga. Pero iba ata ngayon. Bigla kong hinanap ang saya…yung fulfillment (ayon sa kanila)…yung mabuting pakiramdam na yun. Kinapa ko. Hinanap ko pero hindi ko natagpuan.

Siguro nga may mga bagay na kahit ginawa mo ang lahat , kahit pa kung tutuusin umayon sa kagustuhan mo ang lahat, kulang pa rin. Sabi nga nila, walang hanggan ang pagnanais ng tao na mapunuan ang mga kagustuhan niya. Sinubukan kong punuan…maayos naman ang lahat nung test. Sabi nga ng mga tao, A-able daw ang ginawa ko. Pero sa sarili ko, inaasahan kong magdudulot sa akin ng kasiyahan ang pagtatapos ng hell day na yun. Pero mas nabalot pa ata ako sa kalungkutan. Binigay ko na ang lahat. Pero bakit tila kulang pa rin?

happy birthday!

20 years ago ipinanganak si Mel Stephen Sia. :)
Happy Birthday!

Last year pa 'tong photo mosaic na to. Naubusan na ata si Omi ng pictures kaya pati pictures ko with my high school friends at blockmates (na wala si mel), inilagay nya. hahaha :)
Pero ngayon naisip ko may point rin naman. Before, total strangers kami sa isa't isa until 2nd year, 2nd sem came. At naging close nga kami simula nun. Siguro this picture means that we had our own lives before until we met each other and still, we are living our separate lives pero somehow our lives became intertwined... But for whatever reason it may be, i'm just glad it did.


well, i think this song is enough to express my wish for him:
(maganda 'tong kanta, download nyo. )

My Wish

by: Rascal Flatts

I hope the days come easy and the moments pass slow,
and each road leads you where you want to go,
and if you're faced with a choice, and you have to choose,
I hope you choose the one that means the most to you.
And if one door opens to another door closed,
I hope you keep on walking till you find the window,
if it's cold outside, show the world the warmth of your smile,

But more than anything, more than anything,
My wish, for you, is that this life becomes all that you want it to,
your dreams stay big, your worries stay small,
You never need to carry more than you can hold,
and while you're out there getting where you're getting to,
I hope you know somebody loves you, and wants the same things too,
Yeah, this, is my wish.

I hope you never look back, but you never forget,
all the ones who love you, in the place you left,
I hope you always forgive, and you never regret,

and you help somebody every chance you get,
Oh, you find God's grace, in every mistake,
and always give more than you take.

But More than anything, Yeah, more than anything,
My wish, for you, is that this life becomes all that you want it to,
your dreams stay big, your worries stay small,
You never need to carry more than you can hold,
and while you're out there getting where you're getting to,
I hope you know somebody loves you, and wants the same things too,
Yeah, this, is my wish. Yeah.

My wish, for you, is that this life becomes all that you want it to,
your dreams stay big, your worries stay small,
You never need to carry more than you can hold,
and while you're out there getting where you're getting to,
I hope you know somebody loves you, and wants the same things too,
Yeah, this, is my wish.

* dito rin sa kantang 'to galing yung quote na makikita sa bottom part ng blog page ko. hehe :)

Love you mel! :) Sana magtagal pa ang friendship natin...yung tipong kahit matanda na. hahaha. Miss you.. :)

finals week

feeling ko mababa makukuha ko sa ec113 at hi165 finals ko..tsk tsk...

anyway, may mga hindi pa ako naikukuwento sa blog na to.hahaha
soon. :)

good luck sa finals natin! :)

tanong

marami akong gustong sabihin..pero gusto ko sa personal. makikinig ka kaya?

wala lang

ang lungkot ng blog ko..pansin nyo ba? :)
sana naman maging masaya ako sa mga susunod na araw..yung tipong masaya talaga ako na happy naman yung content ng entry ko. :)

anyway, few hours left..Happy birthday mon mon! love you! :)

tama nga naman

"Teka nga, bakit ba napakagaling mong makasakit ng iba? Napakamanhid mo. "

"Bakit ba kasi ganito? Bakit ba kailangang maging mahirap?"

Sabi ni Janelle kay Gian sa Princess Hours.

Oo nga naman.

And suddenly I become a part of your past
I'm becoming the part that don't last
I'm losing you and its effortless
Without a sound we lose sight of the ground
In the throw around
Never thought that you wanted to bring it down
- the fray, over my head

revelations...soon

Many people say that I am making my blog as my “rant page”. I put all my complaints, issues, problems, sadness, frustrations etc on this medium where everyone practically has an access to it. Well, honestly, it was never my intention to write nothing more but my sad life…I guess that’s just how things are happening lately…

Whenever I read somebody else’s blog, most of the time I am wondering where the writer is coming from - taga-Bulacan ba siya, States, moon or something…But kidding aside, I don’t really understand everything about an entry… I don’t really know what was going on in a person’s head when he wrote one…I don’t really know the entire story… well, i guess I’ll just never know…

For most of the people reading my blog (well, there’s not many of them anyway...haha), most of my entries contain people without faces. It has been a habit of mine to write and refer to people without actually naming them. I guess it’s also a beauty of blogs. :) You can talk about someone without them knowing that you are referring to them. :) (right SAU?)

Anyway, I think everything will be revealed at its proper time. Maybe, we just have to wait. :)

It Ends Tonight

Your subtleties
They strangle me
I can't explain myself at all.
And all the wants
And all the needs
All I don't want to need at all.

The walls start breathing
My mind's unweaving
Maybe it's best you leave me alone.
A weight is lifted
On this evening
I give the final blow.

When darkness turns to light,
It ends tonight
It ends tonight.

A falling star
Least I fall alone.
I can't explain what you can't explain.
You're finding things that you didn't know
I look at you with such disdain

The walls start breathing
My mind's unweaving
Maybe it's best you leave me alone.
A weight is lifted
On this evening
I give the final blow.

When darkness turns to light
It ends tonight,
It ends tonight.
Just a little insight won't make this right
It's too late to fight
It ends tonight,
It ends tonight.

Now I'm on my own side
It's better than being on your side
It's my fault when you're blind
It's better that I see it through your eyes

All these thoughts locked inside
Now you're the first to know

When darkness turns to light
It ends tonight,
It ends tonight.
Just a little insight won't make this right
It's too late to fight
It ends tonight,
It ends

When darkness turns to light
It ends tonight,
It ends tonight.
Just a little insight won't make this right
It's too late to fight
It ends tonight,
It ends tonight.

Tonight
Insight
When darkness turns to light,
It ends tonight.

-------------------

promise, magiging ok na lahat after nito. balik na ulit sa dati...sa dati na namimiss ko. :)

huling hirit ko na 'to..promise :)

Ano ba ang nararamdaman ko ngayon? Halu-halo na ata. May ube, leche flan, saging, sorbetes at kung anu-ano pa. :)

Masaya ako dahil matatapos na ang linggong ito. Ang tagal ko yatang hinintay na matapos ‘to…hindi sa dahilang alam kong merong mangyayari na maganda sa susunod na linggo…ni hindi ko nga alam kung ano ang mangyayari pagkatapos nito pero sana naman maganda ang kalalabasan ng lahat ng ginawa ko. Kung tutuusin, parang sugal ang buhay. Gumagawa ka ng desisyon na hindi mo naman alam ang kahahantungan…pero nagpapasya ka pa rin. Umaasa ka na lang na tama ang desisyon mo sa bagay na iyon. Kung oo, eh di mabuti. Kung hindi, dapat pa ring panindigan.

Nakakalungkot lang siguro na may mga bagay kang dapat bitiwan. Minsan kasi puno na ang kamay mo na hindi mo na kayang kumuha pa ng mas marami. Siguro nga minsan pagmamalabis na rin. Gusto mo ng mas marami pa pero hindi sapat ang rasyon. Minsan naman kailangan talagang pumili. Pula o Puti? Isa lang ang pwedeng piliin. Pano kung parehong mahalaga sa’yo? Tsk tsk, problema na talaga.

Dumaan ako sa Gesu nung isang araw. Hindi dahil doon talaga ang patutunguhan ko, kundi dahil napadaan lang talaga ako. Pupunta kasi ako sa Bel Field. Ibabahagi ko na lang ang isang bahagi ng panalangin ko:

(ang mga nakalagay sa ibaba ay dapat hindi ko na ilalagay...pero nagdecide akong ilagay na rin.. huling hirit na naman aeh.. :)

Hi Lord, sorry ngayon lang ako dumaan. Ang tagal na ata ng huli kong dalaw.

Ang hirap nitong nakaraang mga Linggo. Pero alam kong wala naman akong karapatang magrekalamo. Wala akong karapatang kuwestyunin ka o magtanong kung bakit… dahil nung maraming magandang nangyayari, ni hindi ko rin naman tinanong kung bakit… Haay, masyado na ata akong nasasaktan. Parang pault-ulit na lang ang lahat na hindi ko na kaya. Hindi naman ganito dati. Mas ok nun nung hindi ko pa **** ****. Ngayon kasi mas komplikado ang lahat. Hindi ko naman **** pwedeng sisihin dahil sa totoo lang, wala naman ****** ginawang masama. Nagkataon lang na higit pa ang inaasahan ko sa naibibigay. Kaya siguro mas mabuti na ganito na lang…

Lord sana po bigyan nyo ko ng strength para magpatuloy. Hindi ko kakayanin’to kung wala kayo. Kung ito po ang makabubuti para sa lahat, siya nawa.

bago ang huling hirit...eto na muna

When There Was Me And You

----------------------------------

It's funny when you find yourself
Looking from the outside
I'm standing here but all I want
Is to be over there
Why did I let myself believe
Miracles could happen
Cause now I have to pretend
That I don't really care

I thought you were my fairytale
A dream when I'm not sleeping
A wish upon a star
Thats coming true
But everybody else could tell
That I confused my feelings with the truth
When there was me and you

I swore I knew the melody
That I heard you singing
And when you smiled
You made me feel
Like I could sing along
But then you went and changed the words
Now my heart is empty
I'm only left with used-to-be's
Once upon a song

Now I know your not a fairytale
And dreams were meant for sleeping
And wishes on a star
Just don't come true
Cause now even I tell
That I confused my feelings with the truth
Cause I liked the view
When there was me and you

I can't believe that
I could be so blind
It's like you were floating
While I was falling
And I didn't mind

Cause I liked the view
Thought you felt it too
When there was me and you
---------------------------------------------------------

maganda yung mga linya di ba? :)

random thoughts

i just want to say sorry to those people na nasungitan ko ata nung Saturday. Sorry Tim, msama lang ata gising ko (ang totoo, hindi talaga yun dahil sa Padayon, promise..hehe). Ewan ko ba, nabubuhos ko ata sa iba ang sama ng loob ko. hehe. Sorry kay mel dahil nasungitan ko ata siya nung sunday. Pag naiinis ako o wala sa mood, ito ata ang parati kong nasasabi sa iba: "Ay naku, wag mo kong awayin." haha. Pag sinabihan kita nyan, isipin mo na lang na wala ako sa mood at dapat hindi ka gumawa ng something na ikaiinis ko lalo. :)

these past few weekends, lagi na lang masama ang loob ko. Hmm..pasensya na sa mga kinukuwentuhan ko na parang paulit-ulit lang naman ang rason. hehe. hindi na ata ako nagtanda.

pero seryoso charms, gagawin ko na talaga. hehe

masarap magkaron ng kaclose na guys..promise (hi bratz! :). pero mas masarap kung hanggang dun na lang yun, right mon? hahahaha

nga pala, have i mentioned that i really hate frogs? :)

COA :)

matapos ang isang seryosong entry sa baba, eto na lang muna.haha :)

COA induction/graduating ceremony kanina at nakakatuwa mga outgoing officers. :) seryoso..parang bonded talaga sila at close sila sa isa't isa. friends talaga sila. :) sana next year pag kami naman naggraduate, ganun din yung bond namin. :)

nakakatawa kanina kasi sa rmt yung venue at sa ctc201 yun dinner. ang layo nun ah??!!! at nka-formal kami nun! as in gown at mga naka americana. haha parang sagala! haha

congrats sa outgoing officers! good luck sa ating incoming!! :)

Outburst. Lumang issue pero bagong kasagutan. Kung interesado ka, sige basahin mo.

Eto na.

Sa gitna ng isang masayang kuwentuhan, napunta sa biruan na: tumatakbo sa COA ang mga natatalo sa elections sa org. Sabi: pag natatalo, tumatakbo sa iba, nagququit, umaalis, lumilipat sa iba etc etc.

Tapos?

Sa totoo lang, hindi ko naman talaga gustong magsulat tungkol dito pero siguro okay na rin na sinasabi ko rito ang mga hindi ko masabi sa iba. Kaya heto na:

Ayoko na sanang balik-balikan ang usaping ito pero para ito sa ikatitigil ng lahat ng mga nagmamarunong, nanghuhula, nagbibiro, nanloloko, nagtatanong, etc etc.

Natapos ang eleksyon at natalo nga. Nalungkot ba? Oo. Dahil sa tindi ng kagustuhan na makapagsilbi sa organisasyon, sa nasayang na pagkakataon na masimulan ang ninanais na pagbabago. Sumama ang loob? Oo. Dahil sa pakiramdam na hindi na-appreciate ng mga tao ang mga ginawa mo, pinaglaban mo, kawalan ng tiwala nila, pero ang pinakanakasama sa loob ay ang pagbuhos ng oras mo sa organisasyon na iyon kahit umabot sa puntong napapabayaan na ang ibang organisasyon. Mahal ko ang ANI. Sobra siguro. Pero alam kong kahit wala ako doon, maraming mga magagaling na mamumuno doon. Kaya mas priyoridad ko ang Gabay. Nung nagdesisyon akong tumakbo, naihanda ko na ang sarili ko sa posibilidad na iwanan ang ANI. Sa katunayan, handa na akong iwanan ang ANI kung mananalo ako. Mahal na mahal ko ang ANI pero handa akong iwanan iyon. Kaya sana lang hindi ako agad hinusgahan ng mga taong nagmamarunong pa sa akin…na kesyo “di ba may ANI siya?” Kung nakita ng mga tao na abala ako sa caroling ng ANI at hindi sa Gabay, iyon ay dahil ako ang head ng caroling sa ANI. Responsibilidad kong maging laging nandun lalo na’t unang taon pa lamang ng ANI caroling. Napagod na ba? Oo. Pagod na sa mga problema sa Gabay. Sa kawalan ng interes ng mga tao sa pagtataya. Sa pagiging makasarili ng iba, sa pagiging ligaw ng landas, sa mga taong hindi ko naman gusto ang ugali, sa mga nauubos na mga kaibigan na nawawalan na rin ng tiwala at pag-asa, sa hinaharap na tila walang liwanag, sa mga problema sa administrasyon ng Ateneo, sa pagmamapilit ng Guidance, sa pagiging makitid ng utak ng bise-presidente ng paaralan, sa kakitiran ng utak ng ibang tao, sa pagiging mapanlait, pagmamagaling at pagyayabang ng iba, sa katamaran, sa nauubos na pag-asa, sa kawalan ng gana, sa di matapos-tapos/paulit-ulit na usapan at debate, sa pagiging bingi, sa kawalan ng aksyon, sa pananatiling tulog, sa kawalang-pakialam, sa mga maskara, sa mga pangarap na mukhang malabo na, mga karaingang paulit-ulit lang naman…

Sa mga nagtanong kung bakit ko sinabing aalis na ako sa gabay, naintindihan nyo na ba ako?

Ang pag-alis ba ay isang pagtakas? Oo. Marahil dahil nawalan na ako ng ganang umasa. Aalis ba ako? Hindi. Dahil sa totoo lang, hindi ko makita ang sarili ko na hindi na isang Gabayano.

Karamihan sa mga lalaki, pag nabasted sa isang babae o kaya nama’y hiniwalayan ng gf, lumilipat agad sa ibang teritoryo. Naghahanap agad ng ibang babae. Panakip-butas? COA ba panakip-butas lang? Na dahil natalo sa org, dun naman tatakbo?

Ewan ko sa iba pero sa akin hindi. Ngayon na nanalo ako sa COA, naiisip ko na hindi nga siguro ako nakatakdang maglingkod sa Gabay. Kung tutuusin naman kasi ngayon, mukhang nagiging ok na ang lahat. Gumagawa na ng paraan ang bagong EXECOM. Pinapakinggan na ang mga hinaing. Gumagawa na ng paraan upang masolusyonan ang problema. Mabuti naman. Natalo nga ako sa Gabay, tumakbo sa COA at nanalo na doon. Eh ano naman? Hindi ibig sabihin nun na hindi ako seryoso o na hindi ko talagang gustong maglingkod sa cluster o na hindi ako deserving o hindi malinis ang intension ko o sabik ako sa kapangyarihan etc etc. Mahiya ka naman. Una sa lahat, pinag-isipan ko ang pagtakbo ko sa COA. Inisip ko kung gusto ko ba talaga o para lang may gawin ako. Inisip ko kung kaya ko ba talaga o nadadala lang ako sa agos ng mga pangyayari. At nagdesisyon akong tumakbo dahil gusto ko at kaya ko. Tulad ng sinabi ko sa tatlong minutong pagsasalita ko sa miting de avance: passion, paglilingkod at kaya ko. Hindi ko alam pero parang may magnet na humahatak sa akin parati sa mga gawaing pangkawanggawa at sa mga organisasyong gumagawa nito. Malapit sa puso ko ang mga ganitong usapin at dito ko gustong mas makapaglingkod. Kung hindi man sa Gabay, marahil mas may nangangailangan ng paglilingkod ko.

Nung may nagsarang pinto, may biglang nagbukas na isa pa…pero mas malawak, at mas malaki ang hinihingi sa akin.

Pero salamat pa rin sa Diyos.


-------------------------------
sinulat ko ata to last week pa..hehe. pero i am not taking back any word i wrote. :)

You win. Happy now? (aka "Sau Part 2")

It hasn’t been easy this past three months. So far it has been a rollercoaster ride - a combination of sometimes stepping one foot forward and sometimes taking out my worn-out white flag.

I just realized today that the past three months haven’t been the best times of my life, probably because I made it not one. I realized that I have been so blind and have led myself (and maybe other people) in a make-believe fantasy with a soon-to-be happy ending. Sorry guys, I guess the fantasy is over. The princess has just realized that the frog will never be her prince. There has just been too much expectation, too much effort wasted, too much pain, too much care. I guess now I am just afraid of the possibility of losing a great ********** just to kill the feeling. But I’ll really try to work things out.

Sigh...

Way back Into love

I've been living with a shadow overhead
I've been sleeping with a cloud above my bed
I've been lonely for so long
Trapped in the past, I just can't seem to move on

I've been hiding all my hopes and dreams away
Just in case I ever need em again someday
I've been setting aside time
To clear a little space in the corners of my mind

All I want to do is find a way back into love
I can't make it through without a way back into love
Oh oh oh

I've been watching but the stars refuse to shine
I've been searching but I just don't see the signs
I know that it's out there
There's got to be something for my soul somewhere

I've been looking for someone to shed some light
Not just somebody just to get me through the night
I could use some direction
And I'm open to your suggestions

All I want to do is find a way back into love
I can't make it through without a way back into love
And if I open my heart again
I guess I'm hoping you'll be there for me in the end

There are moments when I don't know if it's real
Or if anybody feels the way I feel
I need inspiration
Not just another negotiation

All I want to do is find a way back into love
I can't make it through without a way back into love
And if I open my heart to you
I'm hoping you'll show me what to do
And I you help me to start again
You know that I'll be there for you in the end

_______________________
i want to watch music and lyrics!!!!!Kung ayaw nyong sumama, iba na lang yayayain ko!

an excerpt

Final long test in LS 100 (excerpt)

3. Discuss the organizational culture of an organization that you are an active member of, discussing its values, behavior, etc. (30 pts)

ito yung train of thoughts ko:

ano kayang ilalagay ko? Hmmm..Gabay na lang isusulat ko, tutal naman mas naging active ako this year kesa sa ibang orgs ko. Ano kayang isusulat ko…. Values? Culture? Ano nga ba? Pagtataya? Hmm..parang hindi. Hindi nga nag-eerya mga tao eh. So ano nga ba? Culture? Hmmm…parties? Eh ang pangit naman atang isulat nun. Friendships kaya? Naku, parang hindi rin. .. Friendships pero puro cliques lang naman.. Hmmm…sige na nga. Sasabihin ko na lang yung totoong naiisip ko kahit negative.[after 1 minute ng pagtunganga at pag-iisip kung ano nga ba talaga ang culture ng gabay…] haaay, wag na nga lang gabay, wala akong masulat... ANI na nga lang. (at guess what? Napuno ko ang almost 3 pages ng blue book)

Bakit kaya?

Updates!

I’ll really try to shorten my random thoughts here... :)

Happy Birthday Randy! :) happy birthday Glai! Happy birthday Frida!

My Devt Eco and LS long tests sucks. I tried really hard to study…but then you’ll never know what will come out in the tests.

Last Friday, I was asked a couple of times: “in love ka no?” or “mahal mo ba siya?” or “mahal mo ba si ____?” Haaay… tigilan ako. Hahaha :)

Nainis ako nung Friday, pero I am really trying to be understanding. Sana lang wag naman ganun parati. Nakakapagod na eh. At Friday ulit ngayon. Hmmp..parati na lang ah. Friday=inis day

I’m doomed in History. Reporting,long tests…argh.

Kahit na nainis man ako, madali namang nawawala. Haha

Thanks bratz for trying to comfort me last Friday. :) Special thanks to kambal sa pangungulit kahit wala ako sa mood at sa hindi pang-iiwan sa paglalakad and to tim dahil hindi siya nagalit kahit brat ako nun. Haha

Hindi ko nabanggit ata sa kahit na anong entries ko na tumakbo ako sa COA bilang Sector-based cluster, pero nanalo ako. Salamat sa lahat ng tumulong, sumuporta. Thanks blockmates! The best talaga tayo! Hahaha
Thanks mon at charms! :)